L' YSERTTOUT.

Te warm.

geschreven op 14/08/2009

Alle mensen die bijgedragen hebben tot de verfraaing van l’Yserttout via de “bouwlijst”, heel erg bedankt. Jullie vrijgevigheid overtrof onze stoutste verwachtingen. Een persoonlijk gerichte bedanking volgt nog.




Ik heb er weer een paar foto’s van ons kotteke en de waterafvoer opgezet. Dat ziet er simpel uit, die rioolwerken, maar hier is dat rotsgrond en dat is iets lastiger werken dan pakweg op de Limburgse heide. Vandaar dat opastis er vermoeid en vermagerd bijloopt. Verouderd als het ware. Ik wil ‘s avonds voor de TV hangen en wat rondzappen, geen artikels moeten schrijven over l’Yserttout en vertellen hoe leuk het hier is. Het is hier begot snikheet en poeierdroog en alleen al denken aan schrijven, laat staan denken aan werken doet me overvloedig zweten. Mensen met zin voor detail zullen gezien hebben dat er op de tweede foto een fleece van De Lijn zichtbaar is. Voor de rest van de week blijft het hier zo’n slordige 35 graden, misschien kan ik die bewuste fleece beter maar bij die andere zes leggen.
En de naamverandering gezien? Opastis? Mooi gevonden door Frans en Liliane!  Zij kennen mij goed en ze voelden aan hun vingertoppen dat “opabus” voorbij was, passé. Ze hebben mij een hele reeks naamsveranderingen doorgestuurd:  opafrance, opapensioen, opacassan, opakassang, opas, opastis, opakoe of opaboeh, opaling, opaysser, ysseropa, cassanopa (cassanova?), lingopa, koeopa, boehopa, boempa
of foempa (van het nu stilaan gekende werkwoord foempen). Ik heb gekozen voor het toepasselijke “OPASTIS”. En daar ga ik nu eerst iets op gaan drinken, een pastis. Ter verduidelijking: drank en bar (en TV) zijn te vinden aan de caravan, werken en schrijven en computer zijn te vinden in het huis. En dit tot nader bericht.