geschreven op 30/12/2010
Het zijn vrij late nieuwjaarswensen maar we hebben de feesten in België doorgebracht en daar had ik mijn laptop niet bij en wordt er niet aan de blog gewerkt. Mooi, dus voor iedereen een goede gezondheid en veel warmte, in 2011 en ook voor de jaren erna.
Zesendertig (36) kaartjes met wensen zijn er toegekomen voor Roger zijn 60 jaar! Hij was er niet goed van. Tussen de soep en de patatten heeft hij de kaartjes voorgelezen en een paar keer heeft hij een rustpoze moeten inlassen. Niet dat hij begon te blèten, maar het ging wel de goeie richting uit. Mijn dank aan iedereen die wensen gestuurd heeft en zodoende meegeholpen heeft om er een zeer gezellige en geslaagde avond van te maken.
De nieuwe zestig-plusser is ons nu heel dankbaar en dat zal me de komende dagen goed van pas komen, wegens redelijk immobiel! Ik zit met een ontstoken linkerknie, une bursite, en Geert zit in België. Een zeer ongelukkige samenloop van omstandigheden! Ik pak pijnstillers en Voltaren en smeer er Arnican op en combineer dat alles met de onvolprezen Ibuprofen. Niet dat het veel verschil maakt, ik zie geweldig af. Als ik me meer dan vier meter moet verplaatsen, dan druppelt het pijnzweet van mijn voorhoofd. Een kwartier ben ik deze morgen bezig geweest om mijn linker sok aan te trekken. Gertrude, Gertrude, wo bist du jetzt, wo bist du jetzt? Morgen ga ik naar de lokale medicijnman, ook al omdat ik voor mijn werkgever een briefje nodig heb, dat ik de kindjes tijdelijk niet kan ophalen. Ambetant dat Geert pas de 15de januari terug naar Le Cassan komt, Roger wil wel alles voor mij doen maar dat is niet hetzelfde. Trouwens, ik mag alle dagen gaan eten bij Lea en Roger of bij Tatti en Christian maar de verplaatsing lukt me niet, het is minstens 100 meter ver. Met een rolstoel zou het haalbaar zijn, maar daar ik alleen een sportmodel met straalaandrijving en GPS wil is dat nog niet voor direct. Als ik hier in huis vanuit de luie zetel naar de kachel moet om houtblokken bij te gooien, dan zou ik nu zelfs jaloers kunnen worden op mensen met een klassieke chauffage, mensen die alleen maar aan een thermostaat-knoppeke moeten draaien om het warm te hebben. Dat is omdat die mensen geen buren hebben zoals bijvoorbeeld Christian Pons, die zopas mijn houtvoorraad bij de kachel is komen aanvullen. Ook culinair moet ik me geen zorgen maken, Geert (wo bist du jetzt?) heeft de diepvries gevuld met zelfgemaakte prefabgerechten, goed om 14 dagen te overleven en qua drank? Een vaatje rood van 10 liter en een vaatje wit van 10 liter moet volstaan, zelfs voor een zuipschuit die ontzettend lijdt wegens een pijnlijke, gezwollen en totaal onbruikbare linkerknie.
Ondanks het feit dat ons Geert die tekst niet zal kunnen nalezen op dt-fouten en censureren op zever, gezever ga ik het toch de wereld insturen. Wie weet krijg ik geen troostende mails, om de pijn te verzachten.