geschreven op 26/09/2010


Moet ik dan echt eerst te pletter neerstorten om uitgebreid in het gastenboek vermeld te worden? Spectaculair terechtkomen op het glazen salontafelke zodat mijn bloed in het rond spuit en spat en onuitwisbare vlekken maakt op de muren? Geert is een roman aan het lezen en zegt af en toe een gemeende” Pas op dat ge niet valt!”. En ze zegt ook dat die roman héél goed is en dat ik die ook eens moet lezen. Ja zeg, wanneer kom ik nog aan lezen toe? Wanneer krijg ik nog de kans om mijn favoriete tijdverdrijf toe te passen? Als ik moegewerkt ben en mijn ogen van uitputting toevallen? Lief van Geert dat ze mij attent maakt op een goed boek.
Mijn broer, die van Nijlen, heeft een troostend mailke gestuurd. Dat ik heel goed bezig ben en dat ik, wacht, ik ga hem citeren, met control C en daarna control V.
“Amaai ziet dat er ongelooflijk Frans uit, sprookjesachtig verlicht, mooie gevelstenen. Mijn Broere , dat is ne hélé grote werker , ingenieus, efficiënt, motiverend, volhardend en toch mijn broer. Dat van dat koken in dat gastenboek , dat moeten we nog ondervinden…, moppetje…”
Mijn broere, die van Nijlen dus, durft al eens overdrijven en trouwens, hij is hier nog niet eens geweest, heeft dat ingenieus en efficiënt werk nog niet gezien. Over wat is hij dan bezig? Maar hij (en zijn madam) komen zich op 21 maart 2011 persoonlijk vergewissen van mijn volharding. Ze zijn welkom, het gastenboek zal dagdagelijks voor hun neus liggen.
En dan is er nog Els, die van Wetteren. Ik dacht dat ze een trouwe blogleester was, niet dus, want dan zou ze moeten weten dat Faceboeken niet aan mij besteed is. Naar het schijnt, althans dat heeft Geert me verteld, heeft ze op Facebook een lovende commentaar over mij en mijn werken geschreven. Enfin, haar Wim heeft dat gezegd en die zal dat een volgende keer schrijven in het gastenboek. En als ik zo verder doe dan zal dat fameuze gastenboek nog de schrik worden van l’Yserttout, zullen de gasten wegblijven om toch maar niet in dat boek te moeten schrijven!
Als ge foto’s van den Foemp, ons Foempieke, wilt bekijken, dan moet ge op Facebook zijn. Leen Smeets heeft tientallen (27) foto’s van de hond des huizes gepubliceerd. Geert zegt dat ge eerst vriend (vriendin?) van Leen moet worden en dan pas kunt ge haar foto’s bekijken. En als ge haar vriend(-in) niet moogt worden dan heb je geen recht op het bewonderen van ons huisdier. Wat een belachelijk systeem! En wedden dat er dan nog bijstaat: “vind ik leuk”? Ik zou nu een foto kunnen plaatsen van onze prachtige Border Collie maar ik ga effe wachten, hij heeft daarjuist une loufette laten ontsnappen en een loufette dat is een stinkende scheet. .Van Lea hebben we geleerd dat er twee soorten scheten zijn, “des pets” en die zijn reukloos en “des loufettes” en die maken niet alleen lawaai, die stinken ook serieus. Voor in de toekomst op mijn bus zal dat goed van pas komen: als er nog een kleine een scheet laat zal ik hem in de juiste bewoordingen kunnen terechtwijzen! Nog één loufette manneke en ge kunt achteraan in de hoek gaan zitten. Nu nog leren wat de franse uitdrukking is voor een “scheet met spetters” en een “natte scheet” en we zijn weer een beetje meer geïntegreerd.