L' YSERTTOUT.

Cave de Técou

geschreven op 25/01/2011

Ik voel me weer goed, zo goed dat ik mag zeggen: op zijn hoentjesfris. Ons Geert is terug in het land en mijn knie doet maar een heel klein beetje pijn meer. Ondertussen is dat toilet boven eindelijk afgewerkt, zijn de muren gegyproct (en klaar om te verven), staat de WC stabiel (met voldoende elleboogruimte om de krant te lezen) en hangt er een lavabo, dus kakken maar.
Dat mijn knie nog een heel klein beetje pijn doet, dat moet gewoon, dat zorgt voor net dat ietsje meer aandacht, dat ietsje meer verwennerij waar ik o zo’n behoefte aan heb. Was het nu mijn linker- of mijn rechterknie? Straks moet ik mijn eigen artikels herlezen om te weten waar het pijn doet.
We zijn vorige week wijn gaan kopen in Gaillac, meer bepaald in de “Cave de Técou”, 35 liter rood, een AOC voor dagelijks gebruik en 35 liter wit, sec en een beetje fruitig, ook voor dagelijks gebruik. Die “Cave de Técou” is een goed adres. We hebben er een klantenkaart, daar komen punten op en met die punten kunnen we extra wijn kopen. Dus voor de gasten van l’Yserttout gaan we in de toekomst een toeristische dag voorzien, rondrit door de wijngaarden van Gaillac en afsluiten met een bezoek aan de “Cave de Técou”. Dan kunnen ons gasten daar veel wijn kopen zodat wij veel punten krijgen waardoor wij weer veel korting krijgen. Mooi, dat is dan in orde. Om ook geheelonthouders tevreden te stellen zullen we die dag eveneens Albi bezoeken, dat is volgens Franse normen in de buurt en aangezien ze daar tegenwoordig een werelderfgoed hebben in de vorm van een kathedraal is dat zelfs een must.

Ik ben mijn werkplaats winddicht aan het maken. De laatste dagen is het hier ‘s nachts ferm aan het vriezen en overdag halen we met moeite de vijf graden. Er hangt niet direct beterschap in de lucht dus is het dicht maken van mijn atelier een prioritair werk.  Voorzienig als ik ben heb ik enkele maanden geleden vijf vensters gekocht, van een afbraak maar nog in goede staat en met dubbel glas en ze gaan open en toe en dat voor een klein prijsje. Er is nog wat werk aan en er moet nog geïsoleerd worden maar binnenkort staat daar ook een houtkachel en zal dat een gezellige werkruimte worden. Nu nog ergens tweedehands een comfortabele luie zetel zoeken en die ruimte wordt mijn favoriete “werkplaats”. De toekomst in Le Cassan ziet er steeds beter uit.
Het is nog veel keer slapen maar op 15 augustus komen “Les P’tits Bras” spelen in Lescure Jaoul. Voor wie nog geen vakantieplannen heeft: een aanrader. Alles betreffende hun nieuw spektakel vindt ge op ”www.lesptitsbras.com”, en op hun website herkent ge ongetwijfeld zoon Jan Willem.