L' YSERTTOUT.

Vorderingen.

geschreven op 12/10/2009

In het vorig artikel had ik het over “Blanche en zijn peird”, alles rustig aan, te rap is voor niks goed. Awel, zo niet in Le Cassan, opastis werkt gestaag verder, hierin gesteund door oma Geert of tante Geert of Geert tout court. Ten bewijze van onze werkijver zijn er een paar foto’s bijgevoegd, en om veel commentaar overbodig te maken, een foto van vroeger, van hoe de huidige kelder was bij aankoop. Trouwens, wat die foto’s betreft, tis niet altijd duidelijk: de tekst wil de foto’s niet volgen, of omgekeerd. Ik moet dringend eens aan Bart vragen wat daaraan kan verholpen worden.
Al zeg ik het zelf (wie anders), we zijn goed bezig.

Voor een paar weken kwamen Pieter en Siegrid hier aangefietst, of is het al drie weken geleden? Niet te doen, de tijd gaat hier rapper dan ik weet niet wat, in ieder geval heel rap. Vroeger, toen ik nog Lijnbuschauffeur was, dan leefde ik van dag tot dag, nu als gepensioneerde, leef ik van week tot week. Precies of dat een week nu rapper voorbij gaat als vroeger een dag.

1480 km hebben ze gefietst, gestart in Wilsele en via les routes départementales de France tot in Le Cassan. Dat ze nog jus in de benen hadden en geen blaren op hun gat kwam ons goed uit: een vloerke moest gebetonneerd worden en wat jeugdige werkkracht is dan altijd welkom.
Pieter was de laatste dag iets minder beton-minded en het is hem vergeven, met een tractor hooi binnenbrengen is ne keer iets anders dan in Brussel met loeiende sirenes de straten onveilig maken!

Wat is er in Le Cassan nog gebeurd? Wacht, laten we starten van lang geleden, toch zo’n drie maanden. Drie maanden, dat wil zeggen dat ik al heel wat vergeten ben, gelukkig zijn er foto’s om opastis weer op dreef te helpen. We hebben een bosbrand gehad, enfin, een bosbrandje. Alhoewel, als zo’n dertig hectaren bos opbranden zowat naast je deur, dan doet dat vies! Vergeleken met bosbranden zoals in Griekenland of Portugal is dat natuurlijk niks, maar had de wind niet door een of ander toeval, dank je heilige pater Damiaan, kompleet gedraaid, dan was het hier wel serieus spannend geweest. Tuurlijk, als Roger zijn koeien binnen moeten, bos of gene bosbrand, de brandweer moet wachten.
Onverstoord bleef Serge Foulquier de voegwerken verder zetten, dat is duidelijk een man die al meer meegemaakt heeft. Om een goed resultaat te bereiken moeten de stenen en de voegen eerst gereinigd worden met een hogedrukreiniger. Ons huisje, L’Yserttout is met modder ineengezet. Zo’n tweehonderd jaar geleden was er duidelijk meer modder dan cement, Foulquier zal het geweten hebben....!

En we zijn naar Barcelona geweest, op vakantie. Schoon stad, indrukwekkende gebouwen en op de Ramblas een heel goeie straatartiest, heb ik uren naar gekeken. Heel schoon stad met een goed openbaar vervoer. Kan De Lijn nog een snoepje van opsteken, een poepje van snoepen of is het een snoepje van in de poep steken? In ieder geval, na vijf dagen intens passagieren op hun bussen kan ik zeggen: goe bezig mannen, schoon gerief, allemaal heel recente bussen, geen deuren die blokkeren, geen zonneschermen die te smal zijn en vooral, vooral, geen gerammel. Bijna, ik zeg wel bijna, kreeg ik zowaar goesting om in Barcelona de personeelverantwoordelijke op te zoeken en te informeren of ze geen zeer bekwame en uiterst vriendelijke buschauffeur nodig hadden, gespecialiseerd in oogkontakt en eigenaar van een assortiment dassen en epauletten.
War hoorde ik vandaag op het nieuws? Dat de Lijn haar passagiers een beetje nauwkeuriger moet tellen? En geen fictieve aantallen meer opgeven? En dat ze iets zullen moeten doen aan dat nutteloos rondrijden met bijna lege bussen? Tiens, tiens, tiens, dat ik dat nog mag meemaken! Moet ik iets op drinken!
La marche gourmande mag ik niet vergeten: duizenddriehonderd deelnemers dit jaar en ik heb niet meegestapt, Geert wel. De avond voordien hebben Geert en ik meegewerkt aan de culinaire voorbereidingen en de dag zelf heb ik me nuttig gemaakt, met een fluo-vestje aan zo’n 400 auto’s schram- en blutsloos ter parking begeleid. En oogkontakt gemaakt, en Français!
Jan Willem en Vanessa zijn hier ook geweest, met kleindochter Mara, tof tof tof.
Zijn deze zomer ook langsgekomen, in alfabetische volgorde: Bart, Jan, Jefke, Hilde, Hilke, Lieve, Maud, Malin, Rien, Sven en Wim. Heel tof, tof, tof!!!