L' YSERTTOUT.

Zomaar.

geschreven op 9/11/2010

Sint-Jacobsschelpen met witloof heeft Geert me vanavond geserveerd. Zomaar, op een ordinaire dinsdagavond heeft Geert haar kooktalenten weer eens gedemonstreerd middels vers gegrilde Sint-Jacobsschelpen op basis van Geuzebier en gekaramelliseerd witloof. Ik heb met een korst brood het laatste drupje saus uit de pan geschraapt, mijn glas wijn bijgevuld en me voor de computer gezet. Tijd om te schrijven want iedereen mag, moet weten hoe lekker dat het was. Bon, ik miste een beetje de smaak van het echte Vlaams-Brabantse grondwitloof, het witloof dat we indertijd kochten in Bertem bij Willy en Linda. Misschien had een klein drupje honing de iet of wat zerpe smaak van dat Franse, op watercultuur gekweekt witloof verzacht.  En waarschijnlijk zou dat een half puntje extra opgeleverd hebben op de culinaire schaal van Gault-Millau. Et alors?  We hebben er een Fitou van 2005 bijgedronken. Een voortreffelijk en betaalbaar wijntje. Zomaar, midden de week, onder ons tweetjes.
Den Foemp is zich hier naast mij aan het amuseren: ontwarren van elektriciteitskabels. Geert zou zeggen:” moest ge uw gerief opruimen, dan zou Foempie nu niet met uw voeten spelen”. Zeg, dat beest mag ook iets hebben zeker? Zojuist heeft hij zich moeten tevreden stellen met enkel de geur van lekker eten, van mij mag nu hij als troostprijs wat foefelen met een elektriciteitskabel. Als ik er genoeg van heb zal ik er stroom op zetten, het principe indachtig dat wie niet voelt, niet leert.
Ik denk dat ik de avond ga besluiten met een glaasje Calvados. Zoon Pieter heeft hier een fles Calvados, Château du Breuil, appellation contrôlée nagelaten. Ik ben er heel zuinig op, zelfs nog zuiniger dan op mijn fameuse prûnes. Dégustee lentement à temperature ambiante, “La Reserve des Seigneurs” exhalera sa grande plénitude d’arômes, son bon équilibre, sa rondeur charnue. Goed dat Geert aan het patchworken is anders moest ik die beschrijving voor haar vertalen en ik weet begot niet wat plénitude wil zeggen en evenmin wat charnue betekent. Ik denk dat ze willen zeggen dat ge geen Calvados moogt drinken als ge aan het patchwerken zijt, wegens enerzijds precisiewerk (plénitude?) en anderzijds te hoog alcoholgehalte (charnue?). Voor mij is de 41% van de Réserve des Seigneurs best te exhaleren.
Het is nu 20u00, op de minuut af. Nog te vroeg om straffe drank te drinken en dus denk ik na: een glas wijn? Nog een glas Fitou 2005? Of een frisse pint? Het zal een frisse pint worden, ik wil nog wat verder schrijven en dat gebeurt best bij maximum 6,5 % alcoholgehalte. Het wordt een “Duchesse de Bourgogne”, een biertje gebrouwen bij Verhaeghe in Vichte en met een alcoholgehalte van 6,2 %. Mooi zo, ik heb nog 0,3% reserve om straks het zwaardere werk aan te vallen. Het is wel een pijnlijk moment want ik opende zojuist mijn laatste flesje “Duchesse de Bourgogne” en aangezien dat bier in Frankrijk totaal onbekend is zit ik op droog zaad. Dus rap tussendoor een oproep: “wie wil en kan me een bak (of twee, of drie) van die drank bezorgen?” En daar het mijn laatste flesje was: liefst een beetje rap en zeker niet op zijn Aveyronees want hier discuteren ze er eerst ontzettend lang om er daarna nog eens over na te denken. Niemand zou toch willen dat opabus met zijn blog moet stoppen wegens gebrek aan inspirerende drank? Als daar nu niemand op reageert .... en voor ik het vergeet, ik drink graag bier uit het juiste glas! Een Duchesse uit een Leffe-glas, dat kan, maar bij Gault-Millau kost je dat zeker twee puntern. Twee glazen volstaan.